Το 19ο αιώνα στην Αγγλία, έγινε της μόδας κάθε Βρετανική αριστοκρατική οικογένεια να έχει στην κατοχή της γάτες, ακόμη και η βασίλισσα Βικτώρια ήταν κάτοχος δύο Περσικών. Ίσως η άφιξη αυτών των εξωτικών φυλών ξύπνησε έναν ορισμένο πατριωτισμό και ενθάρρυνε την ανάπτυξη μιας αληθινά βρετανικής γάτας, η οποία προέκυψε έπειτα από διασταυρώσεις.

H φυλή αυτή είναι η παλαιότερη των αγγλικών φυλών, είναι βολική και εξαιρετικά στοργική γάτα. Προσαρμόζονται εύκολα σε κάθε περιβάλλον και είναι φιλικές τόσο με τους ανθρώπους, όσο και με άλλα ζώα. Δεν είναι καθόλου θωρυβώδεις γάτες και δεν απαιτούν πολλή προσοχή. Οι φωνές τους είναι μαλακές και γλυκές.

Η Βρετανική αυτή γάτα είναι η πιό αξιοπρόσεκτη για τη στρογγυλάδα της: έχει ένα μεγάλο στρογγυλό σώμα, στρογγυλά, μάτια και αυτιά και στρογγυλά πόδια. Είναι δυνατή μεγάλη γάτα με ιδιαίτερα πλατύ στήθος. Το τρίχωμα της είναι πυκνό και βελούδινο. Αν και το παραδοσιακό χρώμα της φυλής είναι μπλε (ως εκ τούτου το αρχικό όνομα της φυλής, βρετανικό μπλε) τώρα πια υπάρχει σε διάφορα χρώματα αλλά συνήθως είναι μονόχρωμη.