Τα ζωα μιλανε... PDF Εκτύπωση E-mail
Αγαπημενοι μας ανθρωποι,

καποιοι απο εσας λενε πως ειμαστε οι καλυτεροι φιλοι σας,καποιοι αλλοι απλα αδιαφορουν για την υπαρξη μας.Σε ολους ομως κουναμε την ουρα μας οταν σας συναντησουμε στο δρομο κι αν τυχει να μας χαρισει κανεις ενα χαδι,ξαπλωνουμε στα ποδια σας ανασκελα,υποταγμενοι στη στιγμιαια σας καλοσυνη,γιατι ετσι ξερουμε εμεις τα σκυλια να εκφραζουμε την αγαπη μας.

Οι περισσοτεροι ζουμε στο δρομο,μας λετε αδεσποτα,γιατι λιγοι εχουν την τυχη να εχουν σπιτι για ολη τους τη ζωη,και εινα πραγματικα τυχη γιατι ειναι μικρη η ζωη μας..Δε γεννηθηκαμε ομως ολα στο δρομο,πολλους απο εμας μας εγκαταλειψατε,ειτε γιατι βαρεθηκατε τα χαδια μας,ειτε γιατι συνηθισατε να επικοινωνειτε με λεξεις και δεν καταλαβαινεται πια τι σημαινει το κουνημα της ουρας,το κατεβασμα των αυτιων και το θλιμμενο βλεμμα..
Συγχωρεστε μας που ορισμενες φορες σας ικετευουμε για λιγο φαγητο ή που λερωνουμε το δρομο σας με σκουπιδια κατα την αναζητηση τροφης,απλα πειναμε οπως κι εσεις,μονο που εμεις δεν εχουμε προσβαση στο φαγητο...Δε σας ζηταμε ομως να μας ταϊσετε,ολο και καποιος θα βρεθει να μας λυπηθει,σας ζηταμε ομως να μας αφησετε ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ,σε αυτον τον κοσμο τον δικο σας.

Στις 29 Σεπτεμβριου,στην Οια της Σαντορινης και στα γραφικα της στενα,αφησε την τελευταια της πνοη και η Θεκλα μας,πανω στο καστρο.
Ειναια εκει που βλεπεται ολοι σας το ηλιοβασιλεμα,μαζι σας κι εμεις καμια φορα,αν δε μας διωξετε..Καποιος απο εσας ειχε αφησει εκει τροφη,γεματη δηλητηριο,φολες αν δεν κανω λαθος τις λετε...Κι εμεις,καθως πειναμε και σας εμπιετευομαστε τις τρωμε ανυποψιαστα,ευγνομωνοντας την "καλοσυνη" σας.Ετσι πεθανε και η Θεκλα.
Η Θεκλα που κατεβαινε στο Αμμουδι και στην Αρμενη τα καλοκαιρια,για να βουτηξει ολο χαρα στη θαλασσα,διεκδικωντας λιγη απο την ευτυχια της ζωης..Δηλητηριαστηκε και πεθανε,με σπασμους πονου και τη επιγνωση του θανατου,απο την προδοσια των ανθρωπων...Δεν θα την ξαναφωτογραφισουν οι τουριστες,δεν θα ξανακυλησει ευτυχισμενη στην πλατεια στα ποδια σας,εχοντας ξεχασει πως καποτε ανθρωποι σαν κι εσας της εριξαν καυτο λαδι στην πλατη οταν ικετεψε για λιγο φαγητο...Παρ'ολ'αυτα εκεινη ηταν τυχερη,ειχε ενα σπιτικο,ανθρωπους που τη μαζεψαν απο το δρομο και τη νοιαστηκαν οταν εμαθαν τα παθηματα της..Πολλοι απο εσας την αγαπησαν και την εκλαψαν.

Αλιμονο σε εμας του δρομου.Πεθαινουμε στα μονοπατια που περπατησαμε,μονοι,με την αγωνια του θανατου και τον πονο,ελπιζοντας πως καποιος απο εσας θα θυμηθει πως ειναι ανθρωπος και θα μας δωσει ενα υστατο χαδι,πριν την τελευταια μας πνοη,για να πεθανουμε με τη σκεψη πως αξιζε που σας αγαπησαμε...
Δε ζηταμε λοιπον τιποτα απο εσας,μοναχα λιγο χωρο στον κοσμο σας,για να σας κουναμε την ουρα μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΑΠΛΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ...
Σχόλια (9)Add Comment
γατακια
γραμμένο απο Χαρουλα, Νοέμβριος 25, 2008
Τα γατακια χριαζοντε τι φροντιδα σας γιαυτο και μολις παρετε ενε μοτρο γατακι να το προσεχετε πολι καλα! μολις μεγαλοσει καντε του επιγον εμβολιο
εινε ομορφα και καλα ζοα μονο που χρειαζοντε σιντροφια smilies/cheesy.gifμονο αυτο ζιτουν απο εσας smilies/smiley.gif
Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!
γραμμένο απο Μαρία, Δεκέμβριος 06, 2008
Απλά συγχαρητήρια σε όποιον έγραψε αυτό το υπέροχο κείμενο.....
mprabo!!!!!!!!!!!
γραμμένο απο maria taliantzi, Φεβρουάριος 15, 2009
mprabo.spoudaio keimeno.einai shmantiko na prostateuoume ta zoa kai eidika ta adespota.exoun kathe dikaioma na zoun kai den exoume dikaioma na ta klotsame otan kathontai dipla mas.oso dikaioma exoume emeis sth gh na kanoume pragmata allo toso exoun kai auta.stis 11/2/09 exasa ta duo mou skulia,ton mpoumpi kai ton flox.as elpisoume oloi pos einai kala.as proseuxhthoume oloi gi'auto.
...Ta logia einai peritta...
γραμμένο απο Angela, Φεβρουάριος 18, 2009
ti na po ; ta logia einai peritta ... san na to egra4e enas skilos ... SIGHARITIRIA ! MPRAVO !
Einai yperoxo>>
γραμμένο απο Βασιλική, Ιούνιος 12, 2009
Pragmatika sygxaritiria se opoion egrapse ayto to keimeno !!!Einai apla yperoxo>>
...
γραμμένο απο ΜΑΡΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, Αύγουστος 20, 2009
ΜΟΝΟ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ?ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΑ ΑΘΩΑ ΜΟΥ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΟΠΟΤΕ ΕΜΕΙΣ Τ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ
καποιες φορες
γραμμένο απο ΡΑΝΙΑ ΜΑΡΑΒΕΛΙΑ, Δεκέμβριος 21, 2009
καποιες φορες θυμομαστε πως λεγομαστε ανθρωποι της περισσοτερες φορες ημαστε ζωα.-
ΠΟΝΟΣ
γραμμένο απο sia, Μάρτιος 03, 2010
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ! ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ, 28/02/2010 Η ΩΡΑ 22.05 , ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΙΣΘΜΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΣΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ ΜΑΣ.
ΕΓΩ, Ο ΑΝΤΡΑς ΜΟΥ Η ΚΟΡΗ ΜΑς ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΗΨΙΑ ΜΟΥ.ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑς ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 5 ΜΗΝΕς Η ΣΚΥΛΙΤΣΑ ΜΑς 'ΕΛΕΝΗ". ΜΑΥΡΗ ΓΛΥΚΙΑ ΗΜΙΑΙΜΗ ΣΚΥΛΙΤΣΑ,Η ΟΠΟΙΑ ΦΥΣΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΜΑΖΙ ΜΑς. ΕΚΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 2 ΜΗΝΕΣ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΟΥ ΦΤΑΝΑΜΕ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΤΑΝ ΕΝΑ Σ ΣΚΥΛΑΚΟΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΟΝΟΜΑΖΑΜΕ "ΜΗΤΣΟ". ΚΑΙ ΝΑ ΨΑΧΝΑΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΑΜΕ! ΗΤΑΝ ΟΛΟΙΔΙΟΣ ΜΟΝΑΧΑ 2 ΠΟΝΤΟΥΣ ΠΙΟ ΨΗΛΟΣ! ΒΕΒΑΙΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΕΛΕΝΟΜΑΣΤΑΝ ΝΑ ΤΑ ΧΑΖΕΥΟΥΜΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΠΑΡΕΟΥΛΑ! ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΤΡΥΦΕΡΟΥΛΗΣ, ΜΑΣ ΕΓΛΥΦΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΑΓΕ ΕΠΙΜΟΝΑ ΤΑ ΧΑΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΟΡΓΗ ΜΑΣ. Ο ΜΗΤΣΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ ΠΩΣ ΕΜΕΝΕ 2 ΣΤΕΝΑ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΕΝΟΣ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΛΥΚΟΣΚΥΛΟ, ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ, ΑΠΛΑ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΕΣΚΑΓΕ Ο ΜΗΤΣΟΣ, ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ ΒΟΛΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ. ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΤΟΝ ΥΟΘΕΤΟΙΣΟΥΜΕ . ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΟΛΟ ΔΥΣΤΑΖΑΜΕ. ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΙΠΑ ΠΡΟΧΤΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ. ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΘΗΝΑ. ΕΤΣΙ Ο ΜΗΤΣΑΡΑΣ ΜΑΣ ΑΦΟΥ ΕΙΧΕ ΦΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΠΑΙΞΕΙΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ,ΕΤΡΕΞΕ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ. ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΟΤΙΖΑ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΑΚΟΥΩ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΗ ¨ΜΑΜΑ ΕΛΑ ΛΙΓΟ,ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΝΑ ΤΙΣ ΠΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ.ΠΑΡΑΤΗΣΑ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΕΤΡΕΞΑ ΚΟΝΤΑ ΤΙΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΙΣΑ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ. Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕ, ΟΥΡΛΙΑΖΕ,¨ΜΑΜΑΑ,ΜΑΜΑΑΑΑ Ο ΜΗΤΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΜΜΑΑΑΑ.ΑΝΟΙΞΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΕΤΡΕΞΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΟΔΕΙΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΙΣ ΛΕΩ ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ, ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΜΙΛΑΓΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΡΕΜΩ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΤΖΙΠ ΣΤΑΜΑΤΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ 500 ΜΕΤΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΠΑΤΙΣΕ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ. Ο ΜΗΤΣΟΣ ΜΑΣ , Ο ΚΟΥΚΛΟΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΞΑΠΛΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΟΙΧΤΑ ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑ ΣΟΥΛΕΣ ΤΟΝ ΠΗΡΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ... ΣΗΚΟΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ, ΑΝΤΙΚΡΙΖΩ ΤΟ ΕΝΑ ΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΚΡΕΜΟΤΑΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΣΠΑΡΑΖΩ ΑΠΟ ΠΟΝΟ !ΤΥΨΕΙΣ ΝΑ ΜΑΙ ΚΟΙΝΗΓΑΝΕ ΓΙΑΤΙ ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΝΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, ΤΥΨΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΤΟΝ ΥΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ, ΤΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟ! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ, Η ΕΛΕΝΗ ΝΑ ΓΑΥΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ, ΚΑΙ ΕΓΩ..ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΑΚΟ ΜΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑ ΝΑ ΤΡΕΜΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.ΓΙΑΤΙ?? ΓΙΑΤΙ ΕΤΡΕΧΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ Ο ΑΣΥΝΗΔΗΤΟΣ? ΓΙΑΤΙ ? ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΧΤΥΠΑΓΕ ΛΙΓΟ, ΑΣ ΕΣΠΑΓΕ ΕΝΑ ΠΟΔΑΡΑΚΙ ΤΟΥ, ΘΑ ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΑΜΕ. ΑΣ ΕΧΑΝΕ ΤΟ ΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΑ ΖΟΥΣΕ. Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ????? Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΗ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ. Η ΕΛΕΝΗ ΜΟΥ??? ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΠΛΗΣΙΑΖΑΜΕ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΓΑΥΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΓΑ ¨ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ? ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΜΗΤΣΑΚΟ ΜΑΣ ? ΚΑΙ ΚΟΥΝΟΥΣΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΣΑΝ ΤΡΕΛΗ! ΕΜΕΙΣ? ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΠΛΕΩΝ? ΤΟ ΣΑΒ/ΚΥΡ. ΑΝΟΙΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟ! ΠΟΝΑΩ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΕΙΝΕ! Ο ΜΗΤΣΑΚΟΣ ΠΗΓΕ ΕΙΔΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΠΙΣΩ ΣΕ ΕΜΑΣ, ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ, ΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ. ΕΚΕΙ ΕΝΝΟΙΩΘΕ ΕΥΤΥΧΙΑ. ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΙΣΩΣ..ΝΑ ΖΟΥΣΕ ΤΩΡΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΚΧΩΡΕΣΩ! ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΙΣΩ, .
ΣΝΙΦ...
γραμμένο απο takis.medinas, Μάρτιος 07, 2010
Ηταν πολυ σιγκινιτικο κειμενο! smilies/cry.gif

Γράψτε σχόλιο
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley

security code
Γράψτε τους χαρακτήρες


busy
 
< Προηγ.   Επόμ. >